پاسخ به ديگر سخنان دهلوى در مورد دلالت حديث نور بر امامت اميرالمؤمنين عليه السلام 1 - دهلوى گويد : زيرا شريك بودن آقاى ما حضرت امير در نور نبوى ، مستلزم امامت آن حضرت بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نيست . در پاسخ مىگويم : نفى اين ملازمه ، انكارى است رسوا كه جناب دهلوى انجام داده ؛ زيرا جزئيّت نور علوى از نور نبوى و جلوتر بودن در آفرينش از حضرت آدم و ديگر پيامبران عليهم السلام چنان است كه برترى و افضليّت او را به روشنى نشان مىدهد ، چنان‌كه صريح كلام محقّقان اهل سنّت است ، كه از نظر خوانندگان گرامى گذشت . پس برترى آن حضرت نسبت به سه خليفه ، از بديهيّات قطعى است . و اين مطلب براى اثبات امامت بلافصل آن حضرت بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كافى است . گفتار پدر دهلوى و تصريحات ابن‌تيميّه و ديگر بزرگان اهل سنّت نيز بر اين مطلب دلالت دارد . بايد دانست كه تعبير « اشتراك » در نور ، در عبارت دهلوى چندان روشن نيست . گويا وى مىخواهد اين دو نور را از يكديگر جدا كند و بگويد نور آن حضرت از نور رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كمتر است . لكن ديديم كه احاديث وارده دلالت بر آن دارد كه نور نخستينى كه قبل از هر چيزى آفريده شد ، نور واحدى بود و پيوسته به همين صورت واحد در اصلاب و ارحام در حال انتقال بود تا اين‌كه در صلب عبدالمطّلب رضى الله عنه دونيم شد . لفظ « نصف » در تساوى بين دو نور صراحت دارد و مناصفه‌اى كه در روايات آمده ،